جسارت...

جسارتــ میخواهد . . .
نزدیکــ شدنـ به افکار {دختری }
که روزها . . .
مردانهـ با زندگی میجنگد . . .
اما شبها . . .
بالشتشـ از هق هق های {دخترانهـ } خیس است !

/ 14 نظر / 10 بازدید
نمایش نظرات قبلی
سرمه

من وبلاگ سیاه نداشتم...ولی تو یه دوره تو دنیای واقعی خیلی شعر های سیاه می نوشتم...خیلی مطلبام سیاه و خاکستری بود.....از تنهایی و نامردیو ....غربت و تنگنا و قفس گرفته تا تاریکی و دلتنگی و هزار هزار کوفت و زهر مار که خودم رو گرفتارش کرده بودم...غم مثل درخت میمونه هر چقدر بهش بها بدی بیشتر رشد می کنه و ریشه می زنه تو وجود آدمی...بعد کم کم به افسردگی و اختلالات روانی منجر میشه و بعد به خودت که میای می بینی دیر شده...موهای سرم سفید شد.ومن قربانی غصه خوردنهای پوچ و عبث خودم شدم.و تصمیم گرفتم هر کسی که تو این راه بود کمکش کنم...و سعی خودم رو می کنم ....برعکس اونایی که میگن اینجا فقط یه دنیای مجازی من میگم ...هر چی باشه ادمها اینجا «کلمه ها» رو می نویسن...و دکتر شریعتی میگه :کلمه را دست کم نگیرید.

سرمه

هر کلمه ای چند تا کلمه دیگه با خودش میاره ...تنهایی و یا غم با خدوشون تاریکی ...ناراحتی ...افسردگی ...بی اعتمادی ...سرخوردگی به دنبال دارند...و کلماتی نظیر محبت با خودشون عشق ...عاطفه ...احساس شادی ...ترنم ..لطافت با خودشون میارن ...بنابراین کلمه ها رو نباید دست کم گرفت.

سرمه

راستی اون جمله دکتر رو برات کامل می کنم: کلمه را دست کم نگیرید کلمه موجودی زنده است.

سیاوش

عکسهای قشنگ و با مسمایی تو وبت گذاشتی

سرمه

چشمها را باید شست جور دیگر باید دید...واژه باید خودِ باد... واژه باید خود ِباران باشد...چتر ها را باید بست .....زیر باران باید رفت...

م.رهایی

همه که با زندگی روزها می جنگی خودش خیلی هنر می خواد

م.رهایی

شبا ما هممون گریه می کنیم...روزا مهمه[زبان][نیشخند]

علی

وبتون خیلی زیباست بمنم سربزن منتظرم[گل]

علی

ممنون که اومدین[گل]

فاطمه

I LOVE YOU